Wędki

Coś jednakże jest ze mną nie tak. Przecież mogłam to wszystko powstrzymać i zdusić w zarodku, a niestety pozwoliłam mężowi mojej koleżanki się we mnie zakochać. Niestety z wzajemnością. Co mi strzeliło do głowy. Znamy się z Aśką od podstawówki. Za każdym razem podobali mi się jej faceci, niemniej jednak żaden nie był mną zainteresowany, ani ja nie zdradzałam, że coś mnie w nich pociąga. Non stop liczyło się tylko to, że jesteśmy przyjaciółkami i nie posiada siły, która mogłaby nas rozdzielić. Nie był to oczywiście już żaden facet. Jednakże w tym momencie musiałam się z czymś zdradzić, bo Sebastian to wyczuł. Pewnego letniego dnia na Mazurach, czyli w ich domku letniskowym, zapytał mnie czy nie poszlibyśmy złowić ryb na kolację. Niedużo myśląc wzięłam wędki i poszliśmy nad rzekę. Właściwie to nie wiem kiedy tak wspaniale nam się gadało. Coś wówczas między nami zaiskrzyło i stało się. Zaczęliśmy się spotykać od razu po tych wakacjach. Najpierw zostały to niewinne wypady do kina, a potem coraz bardziej nasze kontakty przybierały na sile. Staliśmy się zupełnie od siebie zależni. Nie wiem czego oczekiwałam, bo wszak on ma trójkę dzieci i żonę, ale wiedziałam pod skórą, że on może mnie naprawdę kochać. Właśnie widzę jaka byłam naiwna.